با روياهاي كودكان چگونه برخورد كنيم؟ |
شايد برايتان زياد اتفاق افتاده باشد كه كودكتان كابوسي ببيند و از خواب بپرد و بخواهد بقيه زمان خوابش را كنار شما باشد يا اينكه خواب جالبي ببيند و صبح آن را برايتان تعريف كند. كودك چه خوابهايي ميبيند؟ روياهاي ناراحتكننده بيشتر در سنين 3، 6 و 10 سالگي ديده ميشوند. بچه 2 ساله ممكن است خواب ببيند كه او را ميزنند يا دنبال ميكنند. در 4 سالگي، كودك بيشتر خواب حيوانات و كساني را ميبيند كه از آن محافظت ميكنند يا حيوان را از بين ميبرند. در 5 يا 6 سالگي روياهاي كشته شدن يا زخمي شدن، پرواز با اتومبيل سواري و روياي اشباح شايعتر است. در اوايل كودكي، روياهاي پرخاشگرانه نادر است، اما در عوض روياهاي مربوط به در خطر بودن فراوان است. حدود 5 سالگي، كودك متوجه ميشود كه روياهايش واقعي نيستند؛ پيش از اين كودك روياهايش را حوادث واقعي ميپندارد. در 7 سالگي، كودك ميفهمد كه رويا را خودش به وجود ميآورد. اقدامات حمايتي بين سنين 3 تا 6 سالگي طبيعي است كه كودك بخواهد در اتاق خوابش باز بماند يا چراغ خواب داشته باشد تا تماسش با والدين حفظ شود و اتاق را در وضعيتي واقعيتر و خالي از ترس ببيند. گاهي كودك براي اجتناب از خواب ديدن از خوابيدن امتناع ميكند. بنابراين اختلال در به خواب رفتن اغلب با رويا ديدن مربوط است. براي اين كه كنارهگيري از دنياي واقعيتها و ورود به قلمرو خواب با ايمني بيشتري صورت بگيرد، گاهي كودك آداب خاصي را به عنوان وسيله محافظت ابداع ميكند. ناهنجاريهاي خواب نظير خوابگردي، حرف زدن در خواب، خيس كردن بستر و وحشتهاي شبانه در اين سنين شايع است. اين حالات نشاندهنده مشكل هيجاني يا آسيب رواني زمينهاي نيستند. در بيشتر كودكان تا دوران نوجواني اين حالات برطرف ميشوند. دكتر آزاده شيرواني جام جم - 26آذر88 |