| دعواي والدين از منظر فرزندان |
فرشته آلعلي بيشتر نوجوانان و جوانان بارها درباره لباس، تكاليف مدرسه، دوستان و غيره با پدر و مادرشان جر و بحث و اختلافنظر داشتهاند اما همه آنها معتقدند تحمل اين مساله راحتتر از شرايطي است كه پدر و مادر با هم دعوا ميكنند! دعواي پدر و مادر براي بيشتر فرزندان، بهخصوص در دوران نوجواني و جواني غيرقابل تحمل است .
واقعيت اين است كه وجود اختلافنظر و جر و بحث معمولي آن هم هر از گاهي نه هميشه، بين پدر و مادر يك موضوع طبيعي است. گاهي پدر و مادر درباره مسايل بسيار مهم مثل شغل، مسايل مالي يا تصميمگيريهاي بزرگ خانوادگي اختلافنظر دارند. گاهي هم در بعضي خانوادهها، پدر و مادر بر سر مسايل بياهميت و كوچك مثل غذاي شام يا نحوه بيرون رفتن از منزل با هم جر و بحث اساسي دارند كه هيچگاه حل نميشود. در بعضي موارد، پدر و مادر سعي ميكنند متعادل باشند و وقتي در موردي با هم اختلافنظر دارند، به همديگر فرصت گوش كردن و صحبت كردن ميدهند .
چرا دعوا؟ وقتي پدر و مادر شما نوجوان يا جوان عزيز دعوا ميكنند، سيل افكار مختلف بر ذهن شما سرازير ميشود: چرا بر سر هم فرياد ميكشند؟ آيا اين دعوا به اين معناست كه ديگر همديگر را دوست ندارند؟ آيا قرار است از هم جدا شوند؟ وقتي پدر و مادر جر و بحث و دعوا دارند، نتيجهگيري بسيار آسان است. چون در بيشتر اين دعواها صحبتهاي خاصي رد و بدل ميشود و فرزندان بر طبق تجارب گذشته، نتيجه را ميدانند. بيشتر اوقات، اين دعواها فقط وسيلهاي است براي آنكه والدين سوپاپ هواي خودشان را باز كنند و حسابي تخليه شوند. به طور مثال وقتي روز بدي داشتهاند، احساس خوبي ندارند و يا تحت استرس شديدي هستند، براي تخليه خود نزاع ميكنند؛ درست مثل اوقاتي كه شما به دليل خستگي و استرس بيحوصله شده و با پدرومادرتان جر و بحث ميكنيد. پدر و مادر هم در شرايط فشار و ناراحتي ممكن است گريه كنند، فرياد بزنند و يا چيزهايي بگويند كه حرف دلشان نيست. اينكه آدمها هر از گاهي خونسرديشان را از دست بدهند كاملا طبيعي است. بنابراين اگر پدر و مادر شما هم از هر گاهي دعوا ميكنند، قرار نيست اتفاق خاصي بيفتد و شما نبايد نگران باشيد .
دعواهاي گهگاهي اشكال ندارد آدمها عقايد، احساسات و راهكارهاي متفاوتي درباره مسايل دارند. صحبت درباره اين تفاوتها اولين گام در حل مشكل آن هم به صورت قابل قبول و صحيح محسوب ميشود. افراد يك خانواده بايد بتوانند درباره احساس و تفكر خود با هم صحبت كنند حتي اگر اين نقطه نظرها خلاف ميل ديگري باشد. در بعضي شرايط پدر و مادر آن قدر درباره تفاوتهايشان پافشاري ميكنند كه كار به دعواهاي بزرگ و اساسي ميكشد. ولي باز هم در بيشتر موارد اين دعواها به سرعت برطرف شده و آنها با معذرتخواهي و جبران اشتباه خود، اوضاع را سامان ميدهند و خانواده به شرايط عادي و معمول خود برميگردد. البته هر چه اعضا خانواده راهكارهاي حل مشكل به صورت منطقي را بيشتر ياد گرفته و عملي كنند احتمال بروز اين دعواها كمتر ميشود .
وقتي ماجرا جدي ميشود در بعضي شرايط و متاسفانه در بعضي خانوادهها به طور دايمي دعواهايي اتفاق ميافتد كه با جيغ و داد شديد، ناسزاگويي و خشونت بسيار همراه است. واقعيت امر اين است كه در خانواده هيچ كس حق بياحترامي، توهين، ناسزا و اعمال خشونت به ديگري را ندارد. اگر پدر و مادر طوري دعوا كنند كه جان خود و يا فرزندان به خطر بيفتد، ديگر اين مساله به يك موضوع جدي تبديل شده است كه بايد براي آن به فكر چاره بود. حتي در مواردي اصلا مساله آسيب جسمي مطرح نيست بلكه يكي از والدين با صحبتها و دعواهاي خود و با استفاده از تهديد و رعب و وحشت سعي دارد كنترل امور را در دست بگيرد. مثلا تهديد ميكند كه به خود و يا همسرش آسيب ميرساند، تهديد به خودكشي ميكند، ترك خانواده را مطرح كرده و يا به اموال ديگري آسيب ميرساند. فراموش نكنيد چنين رفتارهايي اصلا طبيعي و مقبول نيست. وقتي دعواي والدين جسمي شده و يا با تهديد همراه شود بايد به فكر راهكارهايي بود كه خود پدر و مادر روشهاي كنترل عصبانيت را ياد بگيرند .
و اما شما تحمل دعواي پدر و مادر، به خصوص براي نوجوانان و جوانان اصلا راحت نيست. وقتي ميبينيد پدر و مادر كنترل خود را از دست دادهاند به اين فكر ميافتيد كه آيا پدر و مادر نبايد موجوداتي آرام، منطقي و بالغ در خانواده باشند كه همه به آنها تكيه كنند؟ اينكه شما چقدر از اين دعواها ناراحت ميشويد، به تعداد دفعات و شدت آنها بستگي دارد، به خصوص اگر در حضور سايرين اتفاق بيفتد، تحمل آن غيرممكن ميشود. گاهي در اين دعواها شما نگران يكي از والدين هستيد، به خصوص اگر احتمال آسيب رواني يا جسمي مطرح باشد. گاهي نگران هستيد كه مبادا يكي از آنها به حدي عصباني شود كه كنترل خود را از دست بدهد. تمام اين نگرانيهايي كه شما متحمل ميشويد، باعث ايجاد فشار ذهني و عاطفي شديد روي شما ميشود كه گاهي باعث معده درد، گريه و مشكلات جسمي براي شما ميشود. البته اين حالات در شرايطي كه اطراف شما برخورد و نزاع وجود دارد كاملا قابل درك است، به خصوص اگر مشكلات خواب و مدرسه هم به وجود بيايد. موضوع در حالتي جديتر ميشود كه والدين بر سر شما با هم دعوا كنند. در بيشتر موارد شما به اشتباه فكر ميكنيد كه اين دعوا تقصير شماست اما حقيقت اين است كه شما در اين ميان اصلا گناهكار نيستيد و اين حس، غلط است. در شرايطي كه دعواي پدر و مادر به شدت شما را ناراحت كرده است، بد نيست در اين مورد و درباره رفتار پدر و مادرتان با يكي يا هر دو آنها صحبت كنيد. شايد آنها نميدانند با اينكار شما چقدر ناراحت شدهايد و چه تاثيرات بدي روي شما داشته است. در مواردي كه اين دعواها شديد، مداوم و مشكلساز شده است، بهتر است با يكي از بستگان مورد اعتماد، معلم و يا مشاور مدرسه در اين مورد صحبت كنيد و از آنها كمك بگيريد. اگر احتمال آسيب آنها و يا اعضاي خانواده وجود دارد، خيلي زود اين مساله را با يكي از افراد موردنظر كه معتمد است، در ميان بگذاريد تا به والدين كمك كرده و احتمال آسيب برطرف شود. اگر در خانواده شما هر از گاهي ميان پدر و مادر دعوا و جر و بحث ميشود، ناراحت نشويد چون هيچ خانوادهاي كامل و بدون نقص نيست. حتي در شادترين خانهها مشكل پيش ميآيد و دعوا ميشود . خانوادههاي سالم و طبيعي در اين شرايط، برخوردي باز و راحت دارند و در اين موارد صحبت ميكنند تا در نهايت به توافق برسند. تنها در اين شرايط است كه زندگي شيرين شده و همه چيز به حالت عادي برميگردد به شرطي كه اعضاي خانواده مهارت حل مشكل را داشته باشند. سلامت - 26خرداد86 |