رييس نظام روانشناسى كشور نسبت به افزايش اعتياد روانى و اعتياد الكترونيكى در ميان جوانان و دور شدن نسل جوان از نشاط و فعاليت هشدار داد.
دكتر افروز در مراسم سومين سمينار سراسرى بهداشت و روان كه در دانشگاه علم و صنعت برگزار شد، افزود: اضطراب، افسردگى، اعتياد به مواد روان گردان، اعتياد الكترونيكى و اعتياد روانى گسترده ترين و فراگير ترين پديده ناخوشايند روانى اجتماعى در جهان امروز بين جوانان و بعضا دانشجويان است.
به گزارش مهر، وى تصريح كرد: اعتياد روانى و اعتياد الكترونيكى افزايش چشمگيرى بين جوانان و دانشجويان داشته است كه از شواهد آن مى توان به بى اشتهايى تحصيلى، روانى، افت تحصيلى، ماندگارى بيش از حد در دانشگاه ها و خوابگاه ها و كم رغبتى در دوران دبيرستان براى ورود به دانشگاه اشاره كرد. رييس نظام روانشناسى كشور دليل اين كه دختران در دانشگاه ها دو برابر پسران تحصيل مى كنند را بى رغبتى دانش آموزان پسر در دوران دبيرستان اعلام كرد و گفت: با وجود اين كه تعداد دانش آموزان پسر در دوران دبيرستان از دختران بيشتر است؛ ولى به علت اعتياد روانى و اعتياد الكترونيكى كه موجب بى اشتهايى روانى مى شود و ريشه آن ناامنى روانى است رغبتى براى ورود به دانشگاه ها وجود ندارد.
وى افزود: بسيارى از آسيب هاى اجتماعى، كجروى هاى اجتماعى، رفتار پرخاشگرانه و حتى رانندگى تهاجمى و افت تحصيلى به علت فقر، عدم احساس خود ارزشمندى و ناامنى روانى است كه وقتى اين دو با هم باشند، شاهد رواج آسيب پذيرى خواهيم بود. وى با بيان اين مطلب كه مشاوران در دانشگاه ها بايد روابط چهره به چهره را گسترش دهند، خاطرنشان كرد: تا وقتى كه ناامنى روانى وجود داشته باشد، زمينه رشد ايجاد نمى شود.
وى افزود: مديران گروه هاى آموزشى اركان رشد در دانشگاه ها هستند و بايد در ايجاد تحول فرهنگى و خدمات روانشناسى دانشجويى نيز نقش داشته باشند و هر نيمسال با حضور استادان گروه و دانشجويان جلسه گفت و شنود داشته باشند.
رييس نظام روانشناسى كشور تصريح كرد: بايد امنيت روانى و آرامش روانى دانشجويان را بيشتر كرد و اين در حوزه دانشگاه ها و سياستگذارى كلان جامعه بايد مد نظر قرار گيرد.
وى گفت: در حال حاضر، خدمات جامع آموزشى و بهداشتى در كشور ما وجود ندارد كه اميدواريم به تدريج حل شود.
افروز اعلام كرد: تا وقتى كه خدمات جامع آموزشى، بهداشتى، رفاهى را در كشور ترسيم نكنيم، خيلى نبايد انتظار داشته باشيم كه امنيت روانى استقرار يابد. وى گفت: بخشى از اين امنيت روانى به تامين امنيت رفاهى بر مى گردد و در حال حاضر بيمه عمومى با حداقل امكانات در كشور ارايه مى شود و تامين خانوادگى وجود ندارد.
وى با اشاره به ارتقاى بهداشت روانى در كشور گفت: ميانگين خانوار در ايران ۲/۴ درصد است و ۱۷ ميليون خانوار در ايران زندگى مى كنند كه اگر براى هر هزار خانوار يك روانشناس در نظر بگيريم، امروزه به ۱۷ هزار روانشناس و مشاور متخصص نيازمند هستيم.

جوان – 4/3/85